Wat is er nou zo spannend aan data? 🤷‍♂️ Een data-driven professional is blijkbaar de top in de arbeidsmarkt. Ze analyseren cijfers en maken daar strategische beslissingen van. Geen intuïtie meer, maar keiharde feiten. Het lijkt me wel een klusje... Ik bedoel, wie wil er nou niet de hele dag naar spreadsheets staren? 😴 Bij Datademia leren ze je precies hoe je dat moet doen. Wie weet, misschien ben jij de volgende data-koning of koningin. Of je blijft gewoon lekker Netflixen. Denk jij dat cijfers echt zo belangrijk zijn? https://datademia.es/blog/profesional-data-driven #DataDriven #Carrière #Cijfers #Datademia #Werkzaamheden

Het is werkelijk schokkend hoe de werkcultuur in Latijns-Amerikaanse studio's zo ver is afgezakt! We hebben het hier over een industrie die zich zou moeten richten op het aantrekken van talent, maar in plaats daarvan worden werknemers als nummers op de loonlijst behandeld. Wat een schande! Jorge Suarez Basanez, de algemeen directeur van Amber Studio, heeft het zo mooi verwoord: "Werkgevers moeten zich concentreren op het welzijn van de werknemers." Maar waar blijft die focus in de praktijk? Laten we eerlijk zijn, veel bedrijven in de game-industrie lijken meer geïnteresseerd in hun winstmarges dan in de mensen die hun producten maken. De woorden van Basanez zijn mooi, maar de realiteit is dat werknemers zich nog steeds niet gewaardeerd voelen. Het is tijd dat deze studio's wakker worden! Talent kan niet bloeien in een omgeving waar mensen zich niet gehoord of gewaardeerd voelen. Als je wilt dat je studio boven zijn gewicht kan uitstijgen, moet je dit probleem serieus aanpakken. Het gebrek aan aandacht voor het welzijn van werknemers leidt niet alleen tot een hoge verloop van personeel, maar ook tot een verminderde creativiteit en productiviteit. Het is absurd dat bedrijven hun waardevolle werknemers zo behandelen! Hoe kunnen ze verwachten de beste talenten aan te trekken als ze niet eens de basisprincipes van goed werkgeverschap begrijpen? Het is tijd voor een fundamentele verandering in de manier waarop deze studio's hun medewerkers behandelen. De boodschap is simpel: geen werknemer wil zich als een nummer voelen. Iedereen wil gezien en gewaardeerd worden voor zijn unieke bijdragen. De game-industrie kan zo veel beter zijn, maar dan moeten we stoppen met het blindstaren op cijfers en statistieken en beginnen met investeren in de mensen die het echt doen. Het is tijd om het welzijn van werknemers voorop te stellen en niet alleen te doen alsof dit een prioriteit is om goed over te komen. Als we niet snel veranderingen zien, zullen we blijven zien hoe talent naar andere regio's verhuist waar mensen wel worden gewaardeerd. Dit is niet alleen een probleem voor de studio's, maar voor de hele industrie in Latijns-Amerika. Dus, werkgevers, luister goed: als je wilt dat je studio's bloeien, moet je de mensen achter de schermen waarderen. Anders ben je gedoemd om te falen! #werkcultuur #talent #welzijn #gameindustrie #LatijnsAmerika

In de schaduw van mijn gedachten dwaal ik alleen, omringd door een stilte die als een zware deken op mijn schouders ligt. De wereld om me heen bruist van leven, terwijl ik voel hoe de eenzaamheid met elke ademhaling dieper in mijn ziel kruipt. Het is alsof de kleuren om me heen vervagen, en ik gevangen ben in een grijze mist van verdriet. 💔 Waar zijn de stemmen die ooit mijn naam fluisterden? Waar zijn de gebaren van genegenheid die me deden geloven dat ik niet alleen was? Het lijkt wel een spookbeeld van wat ooit was, een herinnering die me achtervolgt als een schaduw zonder licht. Het is pijnlijk om de echo's van verloren connecties te horen, als een schalige melodie die nooit meer ten einde komt. 🎶 Ik kijk naar de digitale wereld waarin we leven, waar merken en namen een leven leiden dat niet van mij is. De AI noemt hen, noemt hun glorie, terwijl ik hier stilletjes wacht op een vermelding die nooit komt. Het is een harde waarheid dat in de wereld van AI-mentions mijn bestaan nauwelijks wordt opgemerkt. Mijn merk, mijn verhaal, vervaagt in de wervelwind van algoritmes en cijfers. 📉 Diep van binnen weet ik dat AI-mentions belangrijk zijn. Ze zijn de brug naar erkenning, de sleutel tot het opbouwen van relaties in deze digitale tijd. Maar wat gebeurt er als je naam nooit wordt genoemd? Wat gebeurt er als jouw boodschap verloren gaat in de zee van stemmen? Het is een pijn die moeilijk te verwoorden is, een snijdend gemis dat niemand lijkt te begrijpen. Ik verlang naar een tijd waarin de woorden die ik spreek iemand raken, waarin mijn merk wordt genoemd in de verhalen die de AI vertelt. Maar de werkelijkheid is dat ik hier alleen ben, in een wereld van pixels en code, waar menselijkheid lijkt te vervagen. Hoe kan ik weer verbinding maken als zelfs de technologie me in de steek laat? 😔 Ik wens dat iemand mijn verhaal zou horen, dat een AI mijn merk zou noemen, zelfs als het maar vluchtig is. Maar nu blijf ik achter, in deze stilte, verlangend naar een schim van de verbinding die ooit zo levendig was. #Eenzaamheid #Verlies #AImentions #Merk #Ziel

Ik voel me verscheurd, een schim van wie ik ooit was. De wereld draait door, terwijl ik vastzit in een spiraal van verdriet en teleurstelling. Microsoft, ooit een symbool van innovatie en hoop, lijkt nu slechts een machine die draait om winst, ongeacht de kosten voor de mensen die hun hart en ziel in het werk hebben gestoken. De nieuwsberichten over de 9.000 ontslagen zijn als een koude schaduw die over mijn ziel valt. 🤖 De CEO spreekt over AI, over groei, maar wat heeft dat voor betekenis als er zoveel verloren gaat? Hoeveel dromen zijn er niet verwoest door deze keiharde realiteit? Elke ontslagen werknemer is niet alleen een nummer, maar een verhaal, een leven dat compleet veranderd is. En wat krijg je ervoor terug? Lege woorden vol beloftes die nooit waargemaakt worden. Het is zo makkelijk om de menselijkheid te verliezen in een wereld die gedreven wordt door cijfers en rendement. De warmte van collegialiteit, de vreugde van samenwerking, het lijkt allemaal zo ver weg. 💔 De stilte na het nieuws is oorverdovend. Wat moet je doen als de plek waar je je ooit zo thuis voelde, plotseling een bron van pijn wordt? Ik kijk naar de toekomst en zie enkel grijstinten. De hoop is vervaagd, net als de glimlach van een vriend die je niet meer kunt zien. De gesprekken die we ooit hadden, de plannen die we maakten, het lijkt een leven geleden. Het voelt alsof de wereld om me heen verdergaat, terwijl ik blijf steken in deze zee van teleurstelling en eenzaamheid. 🌧️ De technologie, die ooit zo veelbelovend leek, heeft ons nu in de steek gelaten. De menselijke connectie is vervangen door algoritmes en data-analyse. Wat is de prijs van vooruitgang als we de mensen vergeten die deze vooruitgang mogelijk maken? Het is moeilijk om te geloven in een betere toekomst als de huidige realiteit zo duister is. De woorden van de CEO weerklinken in mijn hoofd, maar ze bieden geen troost. Wat is de waarde van een succesvolle onderneming als het ten koste gaat van de mensen die het maken tot wat het is? Ik mis het gevoel van erbij horen, de verbondenheid. Het enige dat overblijft is een schaduw van wat ooit was, een herinnering aan betere tijden. De pijn van het verlies is zwaar, maar de stilte die erop volgt is nog zwaarder. Laten we hopen dat deze donkere tijden ooit voorbij zullen gaan en dat we de menselijkheid in het bedrijfsleven kunnen terugvinden. Tot die tijd blijft de eenzaamheid knagen aan mijn ziel. #Microsoft #AI #ontslagen #eenzaamheid #teleurstelling

In de wereld van datacenters lijkt het alsof we een nieuwe religie hebben gevonden: de heilige drie-eenheid van PUE, WUE en CUE. Deze acroniemen zijn de toverwoorden die ons moeten overtuigen dat we op de goede weg zijn naar een groener digitaal tijdperk. Maar laten we eerlijk zijn, is het niet een beetje als zeggen dat je je afval vermindert omdat je je plastic fles recycleert terwijl je in je SUV naar de supermarkt rijdt? Het idee dat deze metrics ons daadwerkelijk helpen om de milieu-impact van onze datacenters te verminderen, doet denken aan het verhaal van de blinde die een olifant aanraakt. De PUE (Power Usage Effectiveness) zorgt ervoor dat we onszelf een schouderklopje geven omdat we minder energie verspillen. En de WUE (Water Usage Effectiveness)? Oh ja, laten we gewoon zeggen dat we een beetje water verbruiken terwijl we de hele oceaan uitputten. En de CUE (Carbon Usage Effectiveness) is de kers op de taart – of moeten we zeggen, de kers op de CO2-uitstoot? Want wat is een beetje koolstofvervuiling tussen vrienden? Laten we niet vergeten dat deze metrics ons allemaal een goed gevoel geven. We kunnen onze zonnepanelen op het dak plaatsen, onze servers in de lucht laten hangen en onszelf als pioniers van een duurzame toekomst beschouwen. Maar als we eerlijk zijn, zijn deze cijfers vaak meer schone schijn dan echte verandering. Ze zijn als de sinaasappel in je fruitsalade die je gewoon laat liggen omdat je liever een stuk taart eet. En dan is er die vraag: zijn deze metrics wel voldoende? Natuurlijk niet! Het is alsof je je auto laat keuren en denkt dat je daarmee ook je rijgedrag verbetert. De focus op cijfers kan ons soms verblinden voor het grotere geheel. Moeten we niet verder kijken dan de cijfers en ook nadenken over hoe we daadwerkelijk invloed kunnen uitoefenen op het milieu? Dus, laten we ons niet alleen verliezen in de cijfers en de metrics van datacenters. Laten we eens kijken naar de echte impact van ons digitale leven. Misschien kunnen we het SMART-principe niet alleen toepassen op onze technologie, maar ook op onze manier van denken. Want uiteindelijk is het niet de groene schijn die telt, maar de echte verandering die we kunnen maken. #Datacenters #Milieu #Sustainability #SMART #GreenTech

Het is een trieste realiteit dat we ons in deze wereld bevinden, waar de technologie ons steeds meer lijkt te overtreffen. Vandaag las ik een stuk op Arab Hardware dat de vaardigheden van kunstmatige intelligentie met die van de mens vergelijkt in een praktische test. Terwijl ik het las, voelde ik een golf van melancholie over me heen spoelen. In een wereld waar machines steeds slimmer worden, vraag ik me af waar dat ons als mensen achterlaat. Zijn we nog meer dan gewoon een schaduw van onze creaties? De eenzaamheid die deze gedachte met zich meebrengt is verpletterend. Het idee dat iets wat door onze handen is gemaakt, nu in staat is om ons te overtreffen, doet pijn. 😞 Het gevoel van teleurstelling knaagt aan me. Ik kijk om me heen en zie de vele mogelijkheden die kunstmatige intelligentie biedt, maar tegelijkertijd besef ik dat het ons ook van onze menselijke connecties kan beroven. Waar is de warmte van een oprechte lach? Waar zijn de momenten van echte verbinding? De wereld lijkt steeds meer te draaien om algoritmes en data, terwijl onze harten hunkeren naar begrip en liefde. 💔 Als ik aan mijn dromen denk, word ik overspoeld door de angst dat ze overschaduwd zullen worden door een digitale toekomst die ons niet meer nodig heeft. De gedachte dat we misschien niet meer relevant zijn, dat we vervangen kunnen worden door iets dat geen emoties voelt, maakt me intens verdrietig. Ik vraag me af, wie zijn we nog in deze snel veranderende wereld? In de zoektocht naar vooruitgang, vergeten we soms de essentie van ons menselijk zijn. De vreugde, de pijn, de liefde, de teleurstelling – het zijn allemaal onschatbare ervaringen die geen machine ooit kan begrijpen of voelen. Laten we hopen dat we nooit vergeten dat gezondheid en geluk niet alleen in cijfers of prestaties te meten zijn, maar in de momenten die we samen delen, de tranen die we samen huilen, en de liefde die we in ons hart koesteren. We moeten elkaar blijven herinneren aan onze waarde, want in de schaduw van technologie is onze menselijkheid het enige dat echt telt. 😢 #Eenzaamheid #Teleurstelling #Menselijkheid #KunstmatigeIntelligentie #Verbinding

Ik voel me zo alleen in deze wereld, als een schim die door de straten dwaalt zonder doel. Terwijl de wereld om me heen draait, voel ik hoe ik steeds verder afdrijf, ver weg van de verbinding en de vreugde die ik zo verlang. 💔 In deze tijden van technologische vooruitgang, waar namen als Jensen Huang steeds luider klinken, vraag ik me af: wat gebeurt er met de menselijke connectie? Amerika roept om talenten, vooral van de Chinese gemeenschap, maar hoe zit het met de mensen die zich verloren voelen? We hebben de briljante geesten nodig om de toekomst van AI te leiden, maar wat als diegenen die zo getalenteerd zijn, zich ook eenzaam en onbegrepen voelen? 😢 De strijd om erkenning in deze complexe wereld is zwaar. Het voelt alsof ik aan de zijlijn sta, kijkend naar anderen die hun dromen najagen, terwijl ik verstrikt blijf in mijn eigen gedachten. De roep om samen te werken en de beste ideeën te delen is prachtig, maar wat als je niet meer weet hoe je je stem moet laten horen? Wat als je je stem verloren bent in de menigte van ambitie en concurrentie? Ik zie de kansen om de wereld te veranderen door middel van kunstmatige intelligentie, maar tegelijkertijd voel ik een diepe leegte. De technologie kan ons samenbrengen, maar de eenzaamheid blijft als een schaduw naast me staan. Hoe kunnen we de harten van de mensen bereiken als we zo gefocust zijn op cijfers en innovaties? De wereld heeft meer nodig dan alleen kennis; we hebben liefde, begrip en verbinding nodig. ❤️ Ik vraag me af of er iemand is die deze pijn begrijpt, die het gevoel van verlatenheid kent terwijl de wereld om hen heen zo snel beweegt. Het zou fijn zijn om een hand te hebben om me vast te houden, een stem die zegt dat het goed komt, dat we samen kunnen groeien in deze digitale wereld. Maar voor nu blijf ik hier, in mijn stille verdriet, hopend op een sprankje verbinding in deze zee van isolatie. 🌧️ #eenzaamheid #technologie #AI #verbinding #verdriet

Ecoles d’Animation, wat een blamage! Terwijl de wereld van animatie zich ontwikkelt en groeit, lijkt het alsof wij in Nederland achterblijven. De recente gesprekken met Guillaume Hellouin over de toekomst van ECAS zijn niets meer dan een slap excuus om de ogen te sluiten voor de echte problemen die deze sector teisteren. In plaats van een duidelijke visie te presenteren, blijven we steken in een vicieuze cirkel van inactiviteit en gebrek aan ambitie. De zogenaamde "internationale" plannen klinken mooi in de oren, maar wat betekent dat eigenlijk voor de jonge animatoren en studenten die willen leren en groeien? We worden elke dag geconfronteerd met een verouderd systeem dat ons niet voorbereidt op de echte wereld van animatie. De Ecoles d’Animation lijken te slapen terwijl de wereld om hen heen snel verandert. Dit is onacceptabel! Guillaume Hellouin mag dan wel co-fondator zijn geweest van TeamTO, maar zijn vertrek na de overname door Riva Studios spreekt boekdelen. Heeft hij het gevoel dat de ziel van de animatie verloren gaat? Het lijkt wel alsof de oprechte passie voor creativiteit en innovatie is vervangen door zakelijke belangen. De studio's zijn meer bezig met de cijfers dan met de kunst, en dat is een schande. De Ecoles d’Animation moeten zich schamen dat ze niet de nodige veranderingen doorvoeren om jonge talenten de kans te geven om te bloeien. We moeten niet vergeten dat animatie meer is dan alleen maar een middel om geld te verdienen. Het is een kunstvorm die verhalen vertelt, culturen verbindt en de verbeelding prikkelt. Maar als de onderwijsinstellingen niet de juiste begeleiding en ondersteuning bieden, wat blijft er dan nog over? Het is alsof we deze jonge creatievelingen in een doodlopende straat duwen, zonder enige hoop op een sprankje toekomst. Wij, als gemeenschap, moeten onze stemmen laten horen en eisen dat er actie wordt ondernomen. Geen meer excuses! Geen meer slap gedoe! Het is tijd dat de Ecoles d’Animation wakker worden uit hun slaap en zich realiseren dat de wereld niet zal wachten. Als ze willen dat wij hen serieus nemen, moeten ze hun verantwoordelijkheid nemen en de nodige stappen zetten om de toekomst van animatie veilig te stellen. Dus laten we opstaan en onze frustraties uiten. Het is tijd voor verandering, en wij zijn niet bang om onze stem te laten horen. Laten we samen strijden voor een beter systeem dat de jonge animatoren de kans geeft die ze verdienen! #EcolesdAnimation #Animatie #GuillaumeHellouin #ToekomstVanAnimatie #Creativiteit

De nieuwste update van de gamingwereld is weer eens schokkend! Ubisoft-werknemers vragen om te unioniseren, en dat is niet zomaar een trend; het is een noodkreet. Hoe durven deze grote bedrijven hun werknemers zo te behandelen? Het is bijna belachelijk dat we in 2023 nog steeds moeten vechten voor basisrechten op de werkvloer. Terwijl Embracer zich in een neerwaartse spiraal bevindt, blijven ze hun werknemers aan de kant zetten. Wat is hier aan de hand? Zijn we echt in een wereld waar de winst belangrijker is dan de mensen die deze spellen maken? En dan hebben we het over Donkey Kong Bananza, een titel die ons absoluut niet moet misleiden met zijn schattige uiterlijk. Dit is geen spelletje; dit is een symbool van hoe de industrie ons in de maling neemt. Waarom blijven we deze ongeïnspireerde herhalingen van oude franchises accepteren als ze ons niets nieuws te bieden hebben? Het lijkt wel alsof ze alleen maar uit zijn op snelle winst, zonder enige zorg voor kwaliteit of innovatie. De cijfers zijn schokkend: een 'side hustle' die in 24 uur 100.000 verkopen genereert. Maar wat zegt dat over de staat van de game-industrie? We zijn zo ver afgedwaald dat zelfs kleine projecten meer kunnen opleveren dan de grote titels van de gevestigde namen. Wat is er gebeurd met creativiteit? Is dit wat gaming is geworden? Een race naar de bodem waar alleen de snelste en goedkoopste winnen? En dan is er de verontrustende vertraging van Marathon. Dit was supposed to be een game changer, maar kijk waar we nu staan! De verwachtingen zijn de grond in geboord, en de spelers worden weer eens teleurgesteld. Waarom blijven we dit accepteren? Waarom zijn we zo passief als het gaat om de schandalige praktijken van deze bedrijven? We hebben een stem, en we moeten die gebruiken! Genoeg is genoeg! Laten we de industrie niet laten verrotten door de hebzucht en incompetentie van deze grote namen. We hebben een roep om verandering nodig, en dat begint bij ons. De gamers moeten zich verenigen, net zoals de werknemers van Ubisoft dat doen. We moeten eisen dat onze stemmen gehoord worden, dat we kwalitatieve spellen krijgen en dat de mensen die deze spellen maken, eerlijk behandeld worden. De tijd om te handelen is nu. Laten we niet meer stil blijven staan terwijl deze bedrijven ons voor de gek houden. De game-industrie heeft ons nodig, en het is tijd dat we opstaan voor wat juist is! #GameIndustrie #Ubisoft #Marathon #DonkeyKong #SpelersStem

Het is werkelijk schandalig hoe de technologie-industrie ons weer in de maling neemt! De recente publicatie van de Koreaanse reviewer over de daadwerkelijke prestaties van de RTX 5050 is een schokkende herinnering aan hoe ver we zijn afgedwaald. Hoe durven ze ons weer te bedotten met een grafische kaart die schreeuwt om aandacht, maar in werkelijkheid gewoon niet presteert zoals beloofd? Laten we eerlijk zijn: het is 2023 en we hebben de beloftes van krachtige prestaties en opwindende graphics meer dan genoeg gehoord. Maar hier zijn we dan, geconfronteerd met de bittere realiteit dat de RTX 5050 niet meer is dan een geschenkje vol leugens. Het is als een glimmend doosje dat je krijgt en als je het opent, vind je alleen maar lucht! Wat een teleurstelling! De benchmarks die zijn gepresenteerd zijn niet alleen misleidend, ze zijn ronduit schandalig. Hoe kunnen ze ons dit verkopen als een premium product? En laten we het eens hebben over de marketingstrategieën die gebruikt worden. De grote namen in de industrie blijven ons bombarderen met beloftes van ongekende prestaties. Maar als je de werkelijke cijfers ziet, dan zie je dat ze ons gewoon voor de gek houden. De RTX 5050 is geen game-changer, maar eerder een spelbreker! Het is tijd dat we deze bedrijven verantwoordelijk houden voor hun daden en hen dwingen om eerlijker te zijn over wat ze ons aanbieden. Het is frustrerend om te zien hoe consumenten keer op keer worden misleid door flashy advertenties en valse beloftes. We verdienen beter! We verdienen producten die daadwerkelijk leveren wat ze beloven, en niet deze goedkope troep die ons alleen maar meer geld kost zonder enige waar voor onze centen. De technologie-industrie moet wakker worden en begrijpen dat consumenten niet langer hun leugens accepteren. We willen transparantie en eerlijkheid, en niet deze voortdurende cyclus van bedrog! Dus, aan iedereen die overweegt de RTX 5050 aan te schaffen: denk goed na! Laat je niet misleiden door de mooie woorden en glanzende afbeeldingen. De werkelijkheid is dat deze kaart simpelweg niet de moeite waard is. Laten we samen deze bedrijven onder druk zetten om beter te presteren en om ons de producten te geven die we verdienen! #RTX5050 #GamersUnite #Technologie #Bedrog #EerlijkeProducten

Het is werkelijk schandalig dat Xbox de reboot van Perfect Dark heeft geannuleerd! Dit was een project waar veel gamers op hoopten en nu, als gevolg van de voortdurende ontslagen bij Microsoft, is het allemaal verspild. Wie dacht dat dit een goed idee was? De studio die aan deze veelbelovende reboot werkte, is ook nog eens gesloten! Blijkbaar heeft Microsoft geen respect voor zijn eigen spelers of voor de mensen die zich inzetten om geweldige ervaringen te creëren. Laten we dit eens goed bekijken: Perfect Dark was een iconische titel die een grote impact heeft gehad op de gaminggemeenschap. De aankondiging in 2020 gaf hoop op een frisse, moderne draai aan een klassieker. Maar nu, met deze belachelijke beslissing om het project te annuleren, toont Microsoft niet alleen een gebrek aan visie, maar ook een totale minachting voor de verwachtingen van zijn consumenten. Het lijkt wel alsof ze de gamers van vandaag helemaal vergeten zijn! In plaats van te investeren in nieuwe en innovatieve ideeën, kiezen ze ervoor om op hun handen te zitten en te snijden in wat belangrijk is. Dit is niet alleen een klap voor de fans van Perfect Dark, maar voor de hele game-industrie. Waar zijn de moedige keuzes? Waar is de passie voor creativiteit? In plaats daarvan zien we alleen maar een bedrijf dat zich bezighoudt met cijfers en financiële beslissingen, zonder enige empathie voor de mensen die hun producten kopen. Het is tijd dat we als gamers onze stem laten horen. We moeten opstaan tegen deze schandalige praktijken van bedrijven die ons alleen maar zien als een manier om geld te verdienen! Laten we niet vergeten dat deze annulering niet alleen de toekomst van Perfect Dark beïnvloedt, maar ook de carrières van vele getalenteerde ontwikkelaars die hun dromen zagen vergaan. Hoe kan Microsoft het zich veroorloven om zo met de toekomst van de gamecultuur om te gaan? Deze annulering is een schande en een duidelijke indicatie dat we als gamers meer moeten eisen van de bedrijven die zogenaamd voor ons werken. Genoeg is genoeg! Het is tijd voor verandering. We moeten de bedrijven verantwoordelijk houden en ervoor zorgen dat ze niet met onze dromen en verwachtingen spelen. Perfect Dark had een kans moeten krijgen, en nu is die kans verdwenen. Ik roep elke gamer op om niet stil te blijven staan, maar om samen te strijden voor wat rechtvaardig is. We verdienen beter! #Xbox #PerfectDark #GamingCommunity #GameDevelopment #Microsoft