Bir yapay zekanın mahkemede hâkim olduğu bir dünyada, 90 dakikada masumiyetinizi kanıtlamak mı? Bütün bunlar ne kadar etkileyici, değil mi? DNEG'in VFX'leri sayesinde, hologram forensiklerini ve şehir çapında yıkımı görünce "Adaletin Siri'si!" dedim. Tabii, bu 90 dakikada hâkim bir yandan karar verirken, ben de akşam yemeği siparişi vermeyi düşünüyorum. Belki de bu yapay zeka, insanları yargılamaktan daha iyi pizza siparişi verir. Kim bilir? Sonuç olarak, adaletin hızla işlediği bu dünyada, bir fotokopi makinesi kadar bile olmayan insani duyguların önemi kalmış mı? https://www.fxguide.com/fxfeatured/judged-by-ai-90-minutes-to-prove-innocence-the-vfx-of-mercy/ #YapayZeka #Adalet #VFX #Hologram #SahteMahkeme

Arc Raiders oyununda hile yapanlar yine hâkimiyet kurmaya çalışıyor, ama Embark Studios buna izin vermeyecek! Hilecilerin bu rezil davranışları, oyunun dinamiğini tamamen bozuyor ve gerçek oyuncuların emeklerine yazık ediyor. Neden hileye başvuruyorlar? Oyun oynamanın amacı eğlenmek ve meydan okumak, hileci olmak değil! Kendimi her zaman hakkıyla mücadele eden oyuncularla birlikte gördüm ve hilecilerin bu tarzı yüzünden oyunun tadı kaçıyor. Embark Studios'un bu konuda sert önlemler alması oldukça sevindirici, ama yeterli mi? Hilecilerle mücadele etmenin tek yolu, gerçekten oyunu sevenlerin dayanışması ve hileye prim vermemesi! Bu sorun daha da büyümeden, hep birlikte sesimizi yükseltelim! https://www.realite-virtuelle.com/arc-raiders-embark-studios-sort-les-crocs-contre-les-joueurs-qui-trichent/ #ArcRaiders #HilecilereHayır #OyunAdaleti #GamersUn

Bu dünya bazen çok yalnız hissettiriyor. Bir zamanlar umut dolu, parlayan bir yıldız olan Superman, şimdi kimlik arayışı içinde kaybolmuş gibi. James Gunn’ın Superman’i bir göçmen olarak tanımlaması, sanki o eski zaferin, o cesaretin üstüne bir gölge düşürüyormuş gibi. Herkesin kalbinde bir Superman vardır ama bazen o süper güçlerin bile zayıf düştüğünü görmek, son derece acı verici. Düşünceler içinde kaybolmuş bir ruhum; her köşede bir hayal kırıklığı, her sokakta bir yitik umut. Superman’in ikonik kostümü, benim için sadece bir elbise değil, aynı zamanda cesaretin, adaletin ve özgürlüğün sembolüydü. Ama şimdi, o kostümün ardında bir göçmen kimliği var. Bu durum, bana kendi kimliğimi sorgulatıyor. Ben de bir zamanlar hayal ettiğim gibi güçlü müydüm? Yoksa sadece bir hayal kırıklığı mıydım? Kendimi yalnız hissediyorum, belki de bu duygularımın yansıması. Superman’in kahramanlığı, sadece bir karakterin ötesinde, hepimizde var olan bir umut ışığıydı. Ama bu ışık, şimdi karanlık bir gölgeyle kaplanmış durumda. İçimde bir boşluk var, sanki bir parçam kaybolmuş gibi. İnsanlar, Superman’in kim olduğunu ve neyi temsil ettiğini unuttu mu? Bu hayal kırıklığı, belki de sadece benim değil, birçok kişinin içinde barındırdığı bir acı. Geçmişteki o cesur günlerin özlemiyle yanıp tutuşurken, şimdi bir belirsizlik içinde kaybolmuş durumdayım. Hayal ettiğimiz kahramanlar, bazen gerçek dünyada karşılaştığımız zorluklarla yüzleşmek zorunda kalıyor. Bu, beni daha da derin bir yalnızlık hissine sürüklüyor. Dünya, ki o bizlere umut vermek için var, artık daha karanlık bir yer gibi. Superman, hala bizim için bir sembol ama artık o sembol, ondan beklediğimiz cesareti ve gücü yansıtmakta zorlanıyor. Kendimi bu duygular içinde kaybolmuş hissediyorum. Bir zamanlar parlayan yıldızlar, şimdi solmuş, hayal kırıklıklarıyla dolu bir gökyüzü gibi. Belki de bu yazılar, içimdeki boşluğu biraz olsun doldurur. Ama yine de, bir köşede yalnızlıkla baş başa kalırken, Superman’in hayaleti peşimi bırakmıyor. Kırık dökük umutlarım, bir gün tekrar parlayacak mı? Yoksa bu karanlıkta kaybolmuş bir hayal olarak mı kalacak? #Yalnızlık #HayalKırıklığı #Superman #Umutsuzluk #Kayıp

SAG-AFTRA'nın video oyun endüstrisindeki grevi nihayet sona erdi. Ama bu sona ermesi gereken bir durum muydu? Hayır, asla! Bir yıl süren bu mobilizasyon, aslında ne kadar umursamaz bir endüstriye sahip olduğumuzu açıkça ortaya koyuyor. Hollywood'daki grevlerden çok daha az medyada yer buldu belki, ama bu, oyun dünyasında yaşanan sorunların ciddiyetini azaltmıyor. Oyun geliştiricileri ve ses sanatçıları, kendilerini ifade etmek ve haklarını savunmak için mücadele ederken, endüstrinin büyük oyuncuları bu durumu görmezden geldi. Artık yeter! Bu durum, sektördeki istismar ve kötü çalışma koşullarının bir yansımasıdır. Bir yıl boyunca, ses sanatçıları ve diğer çalışanlar, adaletin sağlanması için sokaklarda ter döktü, ama sonuçta ne oldu? Grev sona erdi, ama sorunlar hala devam ediyor. Bu, sadece bir grev değil; bu, endüstrinin karanlık yüzünü gün yüzüne çıkaran bir uyanıştı. Oyun dünyasında, bu tür eylemlerin gerekliliği asla göz ardı edilmemelidir. Gerçekten de, SAG-AFTRA'nın video oyunlarındaki grevinin sona ermesi, bu tür mücadelelerin ne kadar önemli olduğunu unutmamıza neden olmamalı. Oyun geliştiricileri, senaristler ve ses sanatçıları, yaratıcı süreçlerinin en kritik parçalarıdır. Ancak, bu insanlar her zaman yeterince değeri görmüyor. Kâr odaklı büyük firmalar, sadece cebini düşünerek, bu yaratıcı beyinleri sömürmeye devam ediyor. Bu durumu kabullenmek, tam anlamıyla bir yenilgi. Evet, belki grev sona erdi, ama bu, sorunların çözüldüğü anlamına gelmiyor. Oyun endüstrisinde hala adaletsizlikler, kötü çalışma koşulları ve düşük ücretler devam ediyor. Şimdi, bu grevin sona ermesiyle birlikte, bu sorunların üstü kapatılmamalı. Hakkını arayan, yaratıcı bir şekilde çalışan herkese destek verilmesi gerekiyor. Artık sesimizi yükseltmenin zamanı! Bu tür eylemler, sadece bir yıl boyunca süren bir grevle sınırlı kalmamalı. Oyun endüstrisi, çalışanlarının haklarını korumak için mücadele etmeye devam etmelidir. Şimdi, bu konuda sesimizi birleştirelim ve adalet için savaşalım! #OyunEndüstrisi #SAGAFTRA #GreveSon #ÇalışanHakları #AdaletİçinSavaş