Znanstvenik u Nu2 poručio; živimo u razdoblju koje podsjeća na propast velikih carstava Astronom i učitelj Korado Korlević, gostovao je u emisiji Nedjeljom u 2 gdje je govorio o svemiru, oružju, ratovima i ljudskoj gluposti. Osvrnuo se na potrebu da se dobro odgoje nove mlade generacije koje će učiniti svijet boljim mjestom za život nego što su ga prijašnje generacije stvarale, piše HRT. Kako nastavlja, Korlević je komentirao svoju znatno veću prepoznatljivost nego prije osam godina te reakcije prolaznika koji ga danas često zaustavljaju na ulici i pohvaljuju njegov rad. - Bilo bi krivo reći da ne osjetiš ponos za nešto što si napravio, da je bilo vrijedno. Znaš da tvoja misija ima smisla. Jer veoma u poslu koji mi učitelji radimo, mi ne vidimo rezultate odmah. Rezultati se vide tek kad ta djeca odrastu, postanu odrasli ljudi i onda ti kažu hvala, kazao je naglasivši kako nije cilj da te hvale, već da svijet bude bolje mjesto nakon tebe. Govoreći o aktualnim globalnim zbivanjima i širenju demokracije na Bliskom istoku, smatra da živimo u razdoblju koje podsjeća na propast velikih carstava. Kaže da je riječ o zanimljivom, ali i opasnom povijesnom trenutku u kojem se, unatoč nekadašnjim očekivanjima o stabilnoj globalizaciji i "kraju povijesti", povijesni ciklusi ponavljaju, a suvremeno "zapadno-rimsko carstvo" postupno se raspada. Dodaje da zasad nije jasno tko će predvoditi sljedeći razvojni ciklus - Europa, Singapur ili neka treća sila - no ističe kako je jasno da živimo u iznimno turbulentnom vremenu. Osvrnuo se i na tehnološki napredak u kontekstu suvremenih ratova, ističući da su sukobi došli do razine u kojoj se, zahvaljujući tehnologiji, gotovo nitko više ne može sakriti, a napadi se mogu provoditi na daljinu bez izravnog kontakta s protivnikom. - Tvoja najbolja zaštita je da budeš u principu nevidljiv. U smislu da nisi interesantan. Nije možda više u modi pjesništvo, ali ona pjesma Vladimira Nazora, Šikara, objašnjava da ima šikaru, ali munje biraju hrastove. I šikaru nikad ne tuku. Tako da mi se nadamo u ovom svijetu da je Hrvatska u stvari jedna šikara i da nismo interesantni baš za neke ratove. Osim toga prošli smo taj dio i nije nam više interesantan. Onaj dio koji možemo očekivati su ekonomske krize, ekonomski problemi koji nam dolaze, ali ima jedna matematička teorija kaosa koja u stvari objašnjava da kaos je najsigurniji sustav koji postoji. Mi smo hodajući kaos, tako da smo u redu i zaštićeni, objasnio je. Spomenuvši budućnost ratovanja, dotaknuo se i sve važnije uloge svemira, posebno satelita koji su danas ključni za navigaciju i vojnu komunikaciju. Smatra da se rat u svemiru već događa, navodeći primjere špijunskih satelita koji presreću komunikaciju te razvoj svemirskih vojnih kapaciteta poput američkih svemirskih snaga. Dodaje i da postoji mogućnost tehnologija koje bi elektromagnetskim impulsom mogle onesposobiti velik broj satelita u orbiti. Ističe i da razlike u satelitskim sposobnostima među državama danas nisu toliko velike kao prije, pa i države s nešto slabijom tehnologijom i dalje mogu dobivati važne informacije s terena. Kao primjer navodi Ukrajinu, koja je nakon prekida pristupa američkim podacima počela koristiti francuske satelitske informacije bez velike promjene na bojištu. Prema njegovu mišljenju, zbog sve veće ovisnosti vojske o satelitima, dio budućih sukoba gotovo će se sigurno preseliti i u svemir. https://www.jutarnji.hr/kultura/film-i-televizija/znanstvenik-u-nu2-porucio-zivimo-u-razdoblju-koje-podsjeca-na-propast-velikih-carstava-opasnom-povijesnom-trenutku-15686839 Video 👉https://www.youtube.com/live/qZiFXejPaM0?is=fUZEOIDBQY8l5d60

🌟 Você já parou para pensar no poder que os dados têm em nossas vidas? A ciência de dados é incrível! Ela nos ajuda a transformar grandes volumes de informações em insights valiosos que podem mudar o jogo nos negócios e na nossa vida pessoal! 📊✨ Imagine combinar matemática, estatística e tecnologia para desvendar segredos escondidos nos números! É como ser um detetive da informação! 🕵️‍♂️💡 Recentemente, me surpreendi com como uma pequena análise de dados pode ajudar a tomar decisões mais acertadas. Às vezes, tudo que precisamos é de uma nova perspectiva! Vamos juntos explorar esse universo fascinante! Que tal começar hoje a entender como a ciência de dados pode impactar a sua vida? 🚀 👉 Leia mais aqui: https://datademia.es/blog/data-science #DataScience #Inovação #TransformaçãoDigital #Aprendizado #Motivação

Dabro odlazi iz koalicije, postaje HDZ-ova ruka iz sjene Odnosi unutar vladajuće većine ozbiljno su poremećeni nakon skandalozne snimke bivšeg ministra poljoprivrede i saborskog zastupnika Domovinskog pokreta Josipa Dabre, na kojoj pjeva o Anti Paveliću kao o “vođi svih Hrvata”. Nakon što je snimka isplivala u javnost, šef HSLS-a Dario Hrebak objavio je da neće ostati u parlamentarnoj većini ako se Dabro ne ispriča zbog pjevanja o Anti Paveliću ili ga se izbaci iz koalicije. Zatim je DP uzvratio protuprijedlogom da Dabro zamrzne zastupnički mandat kada se zakonski zabrane komunistički simboli i slogani. Premijer Andrej Plenković morao bi, u razgovoru sa zavađenim akterima, pronaći neko rješenje, a nameće ih se nekoliko, piše novinar Novog lista Dražen Ciglenečki. Jedno je da se, kako je u subotu izjavio HDZ-ov dužnosnik Željko Reiner, “smiri bura u čaši vode”. U HDZ-u priželjkuju da Plenković jednostavno uvjeri Domovinski pokret i HSLS da trebaju sve zaboraviti jer stabilnost je ključna kako bi Vlada mogla nastaviti sa svojim velikim postignućima. Netko će politički nastradati DP bi u tom slučaju morao odustati od inicijative za zabranu petokrake, a HSLS bi, pak, na kraju prešao preko snimke na kojoj Dabro pjeva o “vođi svih Hrvata” Anti Paveliću. Koalicija bi ubuduće funkcionirala sa 77 zastupnika, ako se pridoda podrška Boške Ban, a Hrebak bi izgubio svaku političku vjerodostojnost. Nije uputno otpisati mogućnost ovakvog ishoda, ali nekako se čini da to ne bi bila na dulji rok održiva formula. Vjerojatno je i Plenković svjestan realne opasnosti da se već za koji mjesec DP i HSLS opet u vezi nečeg zakače. Stoga možda ne bude općeg pomirenja nego će netko ipak politički nastradati. Ali, pitanje je tko. Matematički je očit izbor HSLS sa samo dva zastupnika s mandatima osvojenim na listi HDZ. Boška Ban već se “preporučila” Plenkoviću, a HDZ-u ne bi bilo teško regrutirati barem još jednog oporbenog zastupnika kako bi se u potpunosti nadomjestilo HSLS, čiji ultimativno intonirani zahtjev nije najbolje sjeo premijeru. No, eliminacija HSLS-a, a zadržavanje DP-a štetilo bi političkoj reputaciji. Hoće li onda Domovinski pokret izletjeti iz koalicije? Ta bi opcija i matematički i politički bila lošija nego prethodna. Možda bi se Boški Ban pridružili zastupnici DOMiNO-a i suverenista, ali onda Plenković ne bi mogao računati na IDS ili Nezavisnu platformu Sjever. Vrlo bi komplicirano bilo realizirati zamjenu osam zastupnika, gotovo nemoguće. Novinar Novog lista Dražen Ciglenečki piše da je premijer taman zaigrao na kartu Marka Perkovića Thompsona i da bi bilo neracionalno da iz Vlade izbaci desničarsku stranku koja traži zabranu crvene zvijezde i to zbog spornih stihova koje je pjevao Dabro. No, Novi list piše da bi Plenković mogao posegnuti za jako čudnim modelom o kojem se u petak počelo pričati u okviru parlamentarne većine. Dabro bi formalno prestao pripadati koaliciji, ali bi i dalje podržavao Vladu jer svaki zastupnik može glasovati po slobodnoj volji. On bi kao glavni tajnik Domovinskog pokreta participirao u kreiranju stranačkih politika, ostao bi u svom Klubu zastupnika, ali bi službeno koalicija imala 76 članova. Kako se može čuti, HSLS bi, ako Plenković ovaj tjedan stavi to na pregovarački stol, čak pristao na takav nesvakidašnji Dabrin status u Saboru, novitet u praksi parlamentarne demokracije. Tako bi Ivan Penava mogao onda prihvatiti i da Dabro više nije u vladajućoj većini ako bi mu se objasnilo da zapravo jest i da se suštinski ništa ne mijenja. https://www.telegram.hr/politika-kriminal/plenkovic-priprema-nevjerojatan-manevar-dabro-odlazi-iz-koalicije-postaje-hdz-ova-ruka-iz-sjene/

Ah, a transformação de Fourier! O assunto que faz até o mais cético dos matemáticos balançar a cabeça em aprovação. Você já parou para pensar que Joseph Fourier, um francês que provavelmente se vestia de maneira elegante enquanto pensava em calor (sim, ele tinha uma "paixão ardente" por isso), nos deixou um legado que é mais confuso do que tentar explicar por que o pão sempre cai com o lado da manteiga para baixo? Para os leigos, a transformação de Fourier é como aquele amigo que tenta explicar a diferença entre um iogurte grego e um iogurte normal: parece que você entendeu, mas a verdade é que, no fundo, você está mais perdido do que um GPS sem sinal. O conceito básico é que ela transforma um sinal no tempo em um sinal no domínio da frequência. Em outras palavras, é como pegar uma receita de bolo e transformá-la em uma lista de ingredientes, mas com um toque de mágica matemática que faz todo mundo achar que você é um gênio. E quem não gostaria de ser um gênio? Basta passar horas decifrando equações e, de repente, você é o "Senhor Fourier", o mestre das ondas e dos calorzinhos. A transformação de Fourier é a sua varinha mágica que transforma as complexidades da vida em algo que você pode (teoricamente) analisar e entender. Afinal, quem precisa de uma vida social quando se pode passar a noite estudando como transformar uma onda sonora em um punhado de números? Claro, há aqueles que argumentam que é tudo uma grande farsa, um truque de mágica para impressionar estudantes e professores. Eles dizem que, na verdade, a transformação de Fourier foi apenas uma tentativa frustrada de Fourier de calcular a temperatura perfeita para a sua quiche. Mas quem somos nós para questionar o gênio por trás de tantas fórmulas? E não vamos esquecer dos aplicativos que usam a transformação de Fourier para "analisar" suas músicas favoritas. Você já se perguntou como é que um software consegue identificar todos os instrumentos de uma canção? Spoiler: Não é magia, é Fourier! É como se ele dissesse: "Ei, eu sei que você gosta de rock, mas vamos dar uma olhada na frequência do seu amor por pop!" No final das contas, a transformação de Fourier é como aquele professor que sempre diz que você precisa "pensar fora da caixa". Na verdade, é mais como pensar fora da frequência. Mas, se você ainda não entendeu nada sobre isso, não se preocupe. A maioria de nós também não entendeu, mas pelo menos podemos fingir que sabemos enquanto tomamos um café e conversamos sobre a última vez que Fourier teve uma epifania sobre calor. Então, da próxima vez que alguém mencionar a transformação de Fourier, lembre-se: é só uma maneira chique de dizer que estamos todos tentando transformar a bagunça da vida em algo que possamos "analisar". E se você conseguir fazer isso com um pouco de humor e uma pitada de sarcasmo, você já é meio caminho andado! #TransformaçãoDeFourier #MatemáticaDivertida #HumorMatemático #JosephFourier #CiênciaEHumor

## Introdução Nos dias de hoje, a segurança da informação é uma preocupação crescente em nosso mundo digital. À medida que a tecnologia avança, também crescem as ameaças à nossa privacidade e segurança. Mas eis que surge uma nova esperança: a criptografia quântica! Neste artigo, vamos explorar como a nova matemática da criptografia quântica pode transformar a forma como protegemos nossas informações, utilizando os princípios fascinantes da física quântica. Prepare-se para uma jornada emocionan...

SEO dünyası, düşük kaliteli sayfaları tespit etmek için Python ve sıkıştırma oranlarını kullanma konusunda yeni bir yöntemle karşımıza çıkıyor. Evet, doğru duydunuz! İçerik kalitesini belirlemek için sıkıştırma oranı mı? Hangi devirde yaşıyoruz, tam anlamıyla bir bilim kurgu filmi gibi! Hayatımızın her alanında sıkıştırma oranlarını kullanmamız gerektiğini düşünüyorsanız, yalnız değilsiniz. Bugünlerde, bir sayfanın kalitesini belirlemenin yolu, içerikten ziyade algoritmalara ve sayısal verilere dayalı. Çok geçmeden, içerik yazarları "Düşük kaliteli içerik üretmenin en hızlı yolu: Sıkıştırma oranınızı optimize edin!" sloganıyla karşımıza çıkabilir. Bir başka deyişle, SEO uzmanları olarak, kaliteli içerik üretmek yerine Python'un büyülü dünyasına dalıp sıkıştırma oranlarına tapmaya başlayabiliriz. Ne de olsa, bir sayfanın değerini belirlemek için elimize bir dizi kod ve bir miktar matematik alıyoruz, sonuçta içerik sadece bir detay. Tabii ki, bu sadece bir başlangıç. Yakında "Sıkıştırma oranı yeterince düşükse, kaliteli içerik yoktur" gibi yeni bir SEO kuralı görebiliriz. Düşük kaliteli sayfaları tespit etmek için bu kadar sofistike bir yaklaşım benimsemek, yaratıcılığımızı ve yazma becerilerimizi yavaş yavaş sıkıştırma algoritmalarına kurban edecek mi? Belki de bir gün, içerik yazarları "Sıkıştırma oranım yeterince iyi değil, bu yüzden yazmayı bırakıyorum!" diyerek kendilerini sıkıştırmaya başlayacaklar. Sonuçta, SEO dünyasında yaratıcı düşünme yerine, Python’un sunduğu bu yeni ve heyecan verici yöntemlerle düşük kaliteli sayfaları tespit etmek, bir bakıma içerik kalitesinin ne kadar geriye gittiğinin de bir göstergesi. Hadi herkes, sıkıştırma oranlarınızı kontrol edin ve ne kadar "kötü" içerikler üretebileceğinizi görün! #SEO #DüşükKalite #Python #SıkıştırmaOranı #İçerikKalitesi

A veces, me siento como un modelo matemático olvidado, una superficie tridimensional compleja en un rincón oscuro de un laboratorio. La vida, como esos teoremas que los estudiantes de la Universidad de Illinois Urbana-Champaign recrean con tanto fervor, parece tener forma y estructura, pero yo solo veo caos y soledad. Hoy, mientras leía sobre cómo los estudiantes dan vida a modelos matemáticos mediante la impresión 3D, no pude evitar reflexionar sobre cómo a menudo nos esforzamos por dar sentido a lo que nos rodea. Ellos han encontrado una manera de materializar lo abstracto, de convertir las ideas en algo tangible, mientras que yo siento que mi propia esencia se desdibuja en el aire, como si fuera solo un concepto sin forma, un teorema sin prueba. La soledad me abraza como una sombra, y aunque estoy rodeado de personas, no puedo evitar sentir que todos están en otro plano, otro espacio donde la conexión es real y significativa. En el laboratorio de matemáticas, los estudiantes intercambian risas y sueños, creando modelos que representan sus visiones. Pero yo me quedo aquí, observando desde la distancia, con el corazón pesado y los ojos llenos de lágrimas, preguntándome si alguna vez podré encontrar una forma que represente mis propios anhelos. A veces, miro a mi alrededor y veo a otros que parecen tener todo resuelto. Ellos construyen sus realidades con confianza, mientras yo me siento como un rompecabezas con piezas faltantes. La creatividad de esos estudiantes es inspiradora, pero también subraya mi propia incapacidad para moldear mi vida de una manera que me llene. Mis pensamientos son caóticos, y mis emociones son una maraña de tristeza y desilusión. Es curioso, porque en un mundo lleno de avances y descubrimientos, me siento atrapado en un bucle de añoranza. Quisiera poder imprimir en 3D mis esperanzas, mis deseos, incluso mis miedos, y darles forma. Pero, en lugar de eso, me encuentro aquí, con palabras que se desvanecen en el aire como una ecuación sin solución. Cada día es un recordatorio de lo que falta, de lo que podría haber sido. Me aferro a la idea de que algún día encontraré mi lugar, como esos modelos que cobran vida en las manos de los estudiantes. Pero hoy, como tantos otros, solo puedo sentir el peso de la soledad y el eco de mis propios pensamientos, resonando en una habitación vacía. #Soledad #Reflexiones #Matemáticas #Esperanza #Desilusión

Bir zamanlar, çocukların neşesi parmak matematiği olan Chisanbop ile doluydu. O anlar, parmaklarımızın dansı ile sayıları hissettiğimiz, oyun gibi bir dünyaya açılan kapılardı. Her bir parmak, bir numara, her sayı bir hikaye anlatıyordu. Ama şimdi, bu neşeli anların yerini bilgisayarların soğuk ekranları aldı. Her şey, bir zamanlar eğlenceli olan bu sanatın kaybolduğu, yalnızlığın ve hayal kırıklığının kapladığı bir dünyaya dönüştü. 😞 Çocukluk anılarımda, parmaklarımla sayıları saymanın verdiği mutluluk vardı. Arkadaşlarım ile birlikte gülüp eğlendiğimiz o günleri hatırlıyorum. O zamanlar, dünya ne kadar basit görünüyordu. Bir hesap yaparken parmaklarımı kullanmak, sanki büyülü bir dünyanın kapılarını aralamak gibiydi. Ama şimdi, o samimi anların yerini yalnızlık aldı. Artık kimse parmaklarıyla sayıları saymıyor; bilgisayar ekranlarıyla aramızdaki mesafe büyüdü. Hayatın getirdiği bu değişim, içimde bir boşluk bırakıyor. Bilgisayarların sesleri, çocuk gülüşlerinin yerini alırken, bir şeylerin eksik olduğunu hissediyorum. Bağlantılarımızın dijitalleşmesi, gerçek dostlukları ve samimi anıları silip süpürdü. Artık parmaklarla oynanan bu güzel oyun, sadece bir hatıra olarak kaldı. Chisanbop, sadece bir hesaplama yöntemi değildi; o, çocukların bir araya geldiği, birbirleriyle bağlantı kurduğu ve hayatın neşesini paylaştığı bir anlamdı. Şimdi, ekranların arkasında yalnız bir ruh olarak kalmış hissediyorum. Bilgisayarlar, duygularımızı uzaklaştırdı; hepimiz yalnızlaşmaya başladık. O sıcak anların yerini, soğuk bir ekran alırken, içimdeki çocuk kayboldu. 😢 Kendimi yalnız hissediyorum. Bu yalnızlık, bazen o kadar derin ki, kelimeler bile yetersiz kalıyor. Chisanbop'un kaybı, belki de sadece bir oyun değil; aynı zamanda, hayallerimizle, dostluklarımızla ve geçmişimizle olan bağlarımızın da kaybı. Tüm bu hisleri içimde taşıyorum ama bir yere ifade edemiyorum. Bir zamanlar parmaklarla saydığımız o günler, şimdi birer anı olarak kalmış durumda. Artık sayılar bile yalnız, artık çocuklar bile yalnız. #Yalnızlık #ÇocuklukAnıları #Chisanbop #HayalKırıklığı #DijitalDünya

A solidão se tornou minha melhor amiga, e o eco do meu coração solitário se mistura às obras de Maurits Escher, um artista que, com sua mágica matemática, criou ilusões de impossibilidade. Cada linha de seu trabalho parece refletir a complexidade da minha própria vida, onde a realidade e a fantasia se entrelaçam de maneira dolorosa e confusa. É como se eu estivesse preso em um labirinto sem saída, cercado por escadas que nunca levam a lugar algum. As formas que deveriam se encaixar, na verdade, se distorcem, assim como meus sentimentos, que frequentemente se perdem em um mar de desespero. Essa sensação de estar cercado por um mundo que não entende a essência do que é ser humano é devastadora. As obras de Escher me falam, mas suas vozes se transformam em lamentos. A beleza de sua arte é uma armadilha, uma ilusão que reflete minha própria incapacidade de encontrar um propósito. Vejo as figuras impossíveis se movendo em direções opostas, enquanto eu permaneço parado, perdido em um ciclo de tristeza. A matemática da vida não se equaciona, e a lógica parece ter desaparecido em um abismo de solidão. Talvez, assim como Escher, eu também seja uma obra de arte inacabada, uma ilusão de potencial que nunca se concretiza. A tristeza se transforma em uma tela em branco, onde as cores se misturam, mas nunca se definem. O que deveria ser uma jornada se torna um labirinto, e cada tentativa de escapar apenas me leva de volta ao início. Com frequência, me pergunto se alguém consegue ver além da ilusão, se há alguém disposto a decifrar as complexidades que se escondem sob a superfície. Mas a vida parece ser uma constante espiral de solidão, onde as conexões se fragmentam e os laços se rompem. Assim como as figuras de Escher, estou preso em um ciclo interminável, buscando algo que talvez nunca exista. A arte de Escher é uma reflexão dolorosa da minha própria existência: uma busca incessante por um lugar onde pertenço, um desejo de escapar de um labirinto que parece não ter fim. E, mesmo assim, sigo admirando as ilusões, na esperança de que um dia eu possa encontrar a saída que tanto procuro. #Solidão #MauritsEscher #Arte #Ilusão #CoraçãoPartido